‘Het korps is de gevechtseenheid’

De visie van William Booth op het korps

Een korps was volgens Booth in de eerste plaats een post van het Leger des Heils, opgericht ter verbreiding van het evangelie: mensen komen er samen om hun geloof te beleven (heiligen) en te belijden (getuigen), om van daaruit de buurt in te gaan om mensen uit te nodigen voor de diensten en om maatschappelijke nood te lenigen. Was de oorspronkelijke naam ‘station’, in 1878 werd het ‘korps’, want er moest beweging in zitten, geen stilstand.

Bekering van zondaars en heiliging van bekeerden moesten het hoofddoel zijn van iedere dienst en geen officier of soldaat mocht eerder tevreden zijn dan wanneer dat doel was bereikt. Iedere bekeerling werd hiertoe ingeschakeld. Daarom vond Booth het niets als een korps groot werd. De korpsleden kenden elkaar dan niet meer en niet iedereen kon een taak uitoefenen. Bij honderd leden werd er uitgekeken naar een nieuwe locatie, desnoods enkele straten verderop.

De onderafdelingen van een korps waren aanvalsmiddelen. Dat konden er steeds andere zijn en mochten geen doel op zichzelf worden, maar middelen tot één doel: mensen brengen tot een persoonlijke geloofservaring. Het korps heeft daarom maar één doel: ‘Christus voor de wereld, de wereld voor Christus’. 
 
- Dini Veenendaal