‘We groeien naar elkaar toe’

Korps Haaglanden: smeltkroes van Scheveningen, Rijswijk, Congreszaal en Delft.

Op de epauletten van zijn uniform prijkt een speldje. Korps Haaglanden, staat er in grote letters op. Hans Scholten (73) draagt het uniform al ruim 55 jaar. Naast hem, zonder uniform maar met een vriendelijke glimlach zit Ellis Eekma (35), die sinds een paar maanden trouw de zondagsvieringen bijwoont. Korps Haaglanden is een samengevoegd korps: de korpsen Scheveningen, Rijswijk, Den Haag congreszaal en Delft sloegen de handen ineen, met een nieuw korps als resultaat.

Waarom kerken bij het Leger des Heils?
Ellis: “In Rijswijk woonden wij zo’n beetje naast het korpsgebouw. Mijn zoon Wouter, toen 7 jaar oud, woonde een keer een dienst bij van het Leger en ging daarna elke week. Hij is jarenlang zelfstandig naar de diensten gegaan. Later werd ik ook nieuwsgierig en ging, toen was hij al veel ouder, een keertje mee naar het inmiddels samengevoegde Korps Haaglanden.”
Hans: “Ik zit bij de zangbrigade, al jaren. Fantastisch is dat.”

Hoe hebben jullie God gevonden?
Hans: Ik was achttien en een meisje dat ik kende vroeg mij eens op een woensdagavond langs te komen, als het muziekkorps repeteerde. Daarna kwam ik op een zondag, hierna elke zondag en dat is nu 55 jaar geleden.”
Ellis: “Tijd voor mezelf, rust. Dat heb ik als heel belangrijk ervaren. Al heb je nog zoveel ellisde, je wordt gedragen. Ik ben nooit gelovig geweest, maar hier heb ik me overgegeven.

Verliep de samensmelting van de vier korpsen soepel?
Hans: “Het ging best soepel. In Rijswijk hoorden we het pas twee maanden van tevoren. Dat was wel heel kort om te wennen.
Ellis: “Bij het koffie drinken na de dienst zie je nog wel verschillende groepen. Scheveningen zit bij de deur, Delft rechts, Den Haag iets verspreider. Logisch, want we zijn nog maar kort samen. Maar in de samenkomsten zijn we wel één groep.”

Heeft het samengaan van korpsen voordelen?
Hans: “Goeie preken, grote zangbrigade. En in zo’n groot korps zijn alle functies weer bezet! Het werk wordt door vele handen gedragen. En je kunt je als korps beter presenteren, ook naar buiten toe.”

Voelen jullie je thuis in het nieuwe korps?
Ellis: “Ik voel me heel erg thuis.”
Hans: “Ik ga me hier thuis voelen.”

- Suzanne Peters