Korps Eemland: ‘Som der delen nu al meer dan twee afzonderlijk’

Eemland is de naam van het korps dat ontstond uit de samenvoeging van de korpsen Amersfoort en Baarn. Een gesprek met de korpsofficieren, de majoors Verhulst, over rouwverwerking en groeiperspectief.

‘Het is allemaal nog erg vers, er moet nog veel worden verwerkt en mensen moeten aan elkaar wennen. Maar de overtuigende start van korps Eemland laat zien dat er een hoopvolle toekomst ligt voor deze mooie groep mensen.’, vertellen de majoors Verhulst. Zes jaar staan ze inmiddels in Amersfoort. Ze maakten de verhuizing mee van het oude pand aan het Havik naar het voormalig jongenshuis De Amerberg aan de Anna Paulownalaan. Niet veel later stonden ze voor de samenvoeging van Amersfoort en Baarn. Deze raakte in een stroomversnelling toen het korpsgebouw in Baarn eerder dan verwacht werd verkocht.

‘Kinderen horen in de samenkomst’
Volgens mevrouw majoor Verhulst is de som van de twee delen nu al meer dan ze ooit afzonderlijk waren. ‘Je ziet na een paar maanden al de meerwaarde van de samenvoeging. Baarn was een vergrijsd korps. Verjonging was daar niet aan de orde. De mensen die uit Baarn naar de samenkomst komen, ontmoeten nu de jonge mensen van Amersfoort en vinden dat heerlijk. Laatst vroeg ik aan een oudere zuster of ze geen last had van al die kinderen in de zaal. ‘Welnee’, zei ze, ‘ik vind het heerlijk. Kinderen horen in de samenkomst.’

Bijzonder korps
Hoewel de start van korps Eemland dus boven verwachting is, moet er nog wel het een ander worden verwerkt. ‘Vooral bij de mensen uit het voormalige korps Baarn,’ zegt majoor Verhulst. ‘Een kleine en hechte groep die bovendien een korpszaal had, waar heel wat vrije uurtjes en veel eigen geld in zaten. De mensen in Baarn sausden eigenhandig de plafonds en staken veel geld in de inrichting. Ik begrijp heel goed dat het zuur is dat daar vervolgens een eind aan moet komen. Baarn was bovendien altijd een bijzonder korps. Vanwege de landdagen en de band met Paleis Soestdijk, en omdat de generaal er ooit kwam. Iets waar het korps trots op was, omdat de generaal zelden een klein korps bezocht.’

Verwerking
Rouwverwerking. Dat is het proces waar de mensen uit Baarn in zitten en de majoors Verhulst geven ze daar alle ruimte voor. ‘Bijvoorbeeld door ze zelf de spullen uit hun voormalige korpsgebouw te laten uitzoeken en door voor hen een klankbord te zijn. We proberen oog en oor voor hun emotie te hebben.’ In de Amerberg zijn bovendien de roots van korps Eemland zichtbaar gemaakt door de vlaggen van Amersfoort en Baarn niet in te leveren, maar een plek te geven aan weerszijden van de nieuwe vlag. Het gedenkraam van Baarn heeft een plek gekregen en zo zijn er meer dingen die herinneren aan de oude korpzaal. ‘We hebben de korpsraden ook niet opgeheven, maar samengevoegd. De korpsraad van Eemland is groot, maar daar kan wel iedereen uit de voormalige korpsraden zijn of haar zegje doen.’

Prachtig bloeiend korps 
Volgens de majoors had de korpsbevolking van Amersfoort er met de verhuizing van het centrum naar de Amerberg al iets van een samenvoeging op zitten. ‘Zij hebben het bijzonder goed opgepakt. Natuurlijk lagen de korpsen weliswaar maar 17 kilometer uit elkaar, maar mensen kwamen amper bij elkaar over de vloer. Toch hebben we er vertrouwen in dat Eemland een prachtig bloeiend korps kan worden. De groei is er al. Tegenwoordig zitten er regelmatig rond de 90 mensen op zondagmorgen in de zaal, we hebben een muziekkorps en nog veel meer!’  Het Leger des Heils is nog wel actief in Baarn, in de vorm van onder andere een maaltijdproject en een inloopochtend. ‘Meer activiteiten sluiten we niet uit.’

Bron: InterCom, oktober 2011